poczekaj na mnie za drzwiami

Bo kiedy już wejdziesz, potkniesz się. O jazz.
O walizki. O tak zwane doświadczenie życiowe,
biografię Chanel. O Pawlikowską w podróży. I jazz.

Nim usiądziesz do stołu, zapomnisz. Zamilczę
cię. Przy kawie podam rękę.
Pójdziemy razem. Poprzez deser. Zapatrzę cię.
Zapatrzę się.

Możemy się nigdy nie dowiedzieć.
Początek to był, czy koniec.

niedostępnik

nie dowierzam

ten szept
zaczyna się inaczej

w tysiącu myśli
rośnie w siłę
przenikliwą jak przedwieczorne słońce
między konarami
na-przestrzał
o zachodzie
perli się w dźwiękach

nie powiem

podskórnik

na ojców nie ma mocnych
córek szelek synów twardych krzeseł
słów

biorą się

znikąd silą na gest uścisk
nie zelży z czasem

poluzuje

skrawki

niedobrze jest sobie

odmawiać pacierz

trzy razy dziennie zapożyczać

cudzych słów

nie znając  znaczeń 

nu-clear

jeszcze świat
jak świt
się ociąga

odwleka chwilę w której runie

wszystko

co było
nieistotne

kiedy zapalają się wrogom oczy
(s)przeciw




http://www.youtube.com/watch?v=u00aCped_Gs&list=FLPG_ggDNkfgczWb39kP-J1w

z okazji zimowej wiosny ...

http://www.youtube.com/watch?v=p4l7HolE0QA&list=FLPG_ggDNkfgczWb39kP-J1w&feature=mh_lolz

póki co

jest w czerni chmur jakiś niepokój

nieswój nastrój nocnych latawic

ze snami na własność

gonią w pętelkę

góra dół

góra dół

która szybsza weźmie więcej

od życia niezliczonych

wrażeń pustych

pełnych nie-pokoi

dla kontrastu

czas na brzegu szklanki tkwi póki co

czas do biegu

a luty się kończy niemrawo

zimno

może wstrząsnąć ciałem póki co

radość rankiem nie wschodzi nam spoza chmur

http://www.youtube.com/watch?v=URMmUpqt-Pc&list=FLPG_ggDNkfgczWb39kP-J1w

być

jak w równoległe światy

kiedy wkrada się do mnie smutek

 jestem

w na-stroju pierwszej ewy

chcę być

na miarę siedmiu cudów

na każdy rok przestępny wielka miłość

nie zamykaj

oczu

nie mogę oderwać     

nie pozwól umrzeć z tęsknoty 

na granicy smutku
jest dzień

kiedy umiera przyjaciel

póżniej już tylko czas

jak wieczorne mgły
zabiera żywe wspomnienia

Podstępnik

Najpierw mruczenie. Murmurando na jeden.
Na dwa. I struna. Nie pęka.
Spojrzenie. Cieszy oczy. I trwa.

Trzeszczy. Sypiemy się
jak cienkie szkło. Za późno by ukryć.
Cokolwiek.

bo gdy się milczy apetyt rośnie wilczy*

a o tej porze się milczy porannymi mgłami
nad górami wieszczą niezłą pogodę
ducha można uciszyć śpiewem
ptaków pierwszy krzyk
o poranku modlą się o dobry dzień

apetyt wzmaga się
z każdym skrzypnięciem buta

*J.Kofta

mżawka z migawki

zimą częściej myśli rozpływają się
we mgle. poranki bywają niepewne dnia.
jeszcze nie wiedzą jak długo pozostać.
za chmurą jakiś świat się nie budzi. potem. wrzask

słońca prosto w oczy. zamykasz zamiast mrużyć
powieki. opadną. zawisną jak czapy śniegu
na świerkach. nie strząsaj. śnić się będą wczesne wiosny.
zielenie w głowie. w środku. w bieli.
wybieli się dziś. i wczoraj.

wyłamuję się z siebie

kołek po kołku, myśl po słowie

miałam być inna
 a nie jestem

sobą

rzucam się

nie oferuję drugich policzków

ani szaty

zakładam, że wyjdę

na ludzi opłaca się

nie oglądać   

tajemnica

ta moja cisza w której widzę inaczej
pachnie jak szczyt górski
o świcie urzeka
flirtuje ze mną od lat

a teraz kiedy już o niej tyle wiem
mogę tu zostać
lub odejść

pójdzie ze mną

post factum o końcu bez końca

Na koniec powinniśmy się wzywać.
Dzień czy noc – nie robi różnicy. Tylko
światło. Potrzeba więcej światła, żeby nie ogłaszać końców świata
kiedy popadnie. To tak dezorganizuje walki, że miałoby się ochotę
przestać; ba czasem nawet pogodzić z losem.

Ale my nie jesteśmy dla takich końców. Bo kiedy już nadejdzie ten nasz, właściwy;
pewnie nikt nie zauważy. Byli. Nie ma. Co za różnica?
Kiedy media pokażą zdjęcia, będą następne.

tu nie ma raju. nie będzie

nie wystarczy już, że nie nazywamy się adam i ewa?

grzeszymy nawet bardziej. nie ma kłamstwa. niepełna prawda 

usprawiedliwia.  pożądanie. nikt sobie nie zaprząta głowy małymi grzechami 

na koniec świata. wystarczy być dość dobrym.

byliśmy. niebyt dobrzy. w ogóle byliśmy, a to dziś 

takie wyzwanie.

razem.  osobno przeżywamy zachwyty. nad poezją 

strzępimy języki. kajamy się za brak słów. pięknych. nas 

już nie będzie. po końcu świata zostanie: ty. ja.

all- śnienia

zdarzają się

takie rzeczy tak nagłe jak olśnienia

choć przychodzą nie w czasie

za późno dowiadujemy się przepowiedni  

to jak głową w mur

dziś wiem

jutro sobie nie przypomnę

chcę wierzyć

że cokolwiek jest zmieni się

pokryje kurzem

kurze łapki będą odstraszać

od lustra odchodząc nadal nie wiem 

wiem - słowo jak krem

bywa
że rozmowa jest jak przechadzka
pustymi ulicami
nie zapuszczam się broń boże
gdzieś w głąb
znaczeń

ledwie muskam
bezpiecznie nie drążyć
nie wypłynie nic gdy nie ma głębi
gładka gadka

ledwie grymas świadczy przeciw
zatrzepocze
zaświergocze

będzie rajsko




*G. Turnau

http://www.youtube.com/watch?v=vmiWlg29Azo&feature=BFa&list=FLPG_ggDNkfgczWb39kP-J1w 

„…biorę się za słowo jak za chleb”

kiedy wracam do siebie
kroję pajdy
oddzielam miękkość od skórki
przywieram
raz do jednej to do drugiej strony

nie przełknę brzmień
nim same wejdą
rozmieszkają się we mnie

ponasycają głód

zatapianie

nie zasypia
to co w głowie
nie można wierzyć
we wszystko ubiera się cisza

bębnią
słowa jak ulewny deszcz
bez znaczenia
dla słów
dźwięki nie różnią się
melodią zatapia się światy
zlewa w jedno

nieistnienie